شب ادراری در کودکان
مسلط شدن كودك بر مثانه خود و كنترل آن در سنين مختلف انجام ميپذيرد. همانطور كه يادگرفتن ديگر مهارتهاي بدني با سرعتهاي مختلف پيش ميرود توانايي در نگهداري ادرار بمدت طولاني نيز اين چنين است. اگر چه از هر ده بچه سالم يك نفر در سن پنج سالگي، خود را خيس ميكند اما بيشتر بچهها بين سنين سه يا چهار سالگي ميتوانند شب را خشك بگذرانند. كودكي را كه هنوز تحت تربيت است تا مثانه خود را بمدت 10-12 ساعت خواب شبانه كنترل كند نبايد يك كودك شب ادراركن توصيف كرد. برگشت شب ادراري در كودكي كه قبلاً توانسته است مثانه خود را كنترل كند عموماً نشانه زياد شدن فشار رواني و اضطراب است. اين حالتهاي عصبي يا رواني در نتيجه اتفاقات مهمي چون ورود به مدرسه يا تولد نوزاد جديد در كودك بوجود ميآيند. كودكاني كه بر اثر ناخوشيهاي جسماني مانند عفونت مجراي ادرار و يا اختلال در دستگاه ادراري قادر به كنترل ادرار كردن خود نيستند تعدادشان چندان زياد نيست. اگر خيس شدن كودك با تشنگي زياد وادرار كردن پي در پي در طول روز همراه باشد احتمالاً نشانه بيماري ديابت است.
آيا خطرناك است؟
شب ادراري كودك بيخطر است فقط والدين را معذب و ناراحت ميكند.
ابتدا چه كار بايد بكنيد؟
1- يك روپوش پلاستيكي را روي بستر كودك پهن كنيد و روي آنرا با يك ملافه كوچك بپوشانيد تا هر روز بتوان آنرا شست و خشك كرد.
2- رفتار خودتان را مورد مداقه قرار دهيد شايد خود شما منشاء ناراحتي كودك هستيد مثلاً كودكتان را سفت ميبنديد و يا او را تحت فشار ميگذاريد و جودلهره آوري را براي او ايجاد ميكنيد.
3- مراقبت كنيد كه كودك حتماً قبل از خواب
رفتن مثانه خود را تخليه كند اگر خودش مايل بود يك ظرف در كنار بسترش بگذاريد تا مجبور نشود هر بار فاصله بستر تا توالت را بپيمايد.
4- اگر ادرار كودك بوي ماهي بدهد نشانه عفونت مجراي ادرار است.
آيا مشورت با دكتر لازم است؟
اگر شما و كودكتان هر دو از بابت اين حالت نگران هستيد و يا اينكه معتقديد يك ناخوشي چون عفونت مجراي ادرار موجب شب ادراري شده است و ادرار را بدبو (بوي ماهي) كرده است با دكتر تماس بگيريد.
دكتر چه اقدامي انجام خواهد داد؟
دكتر، كودكتان را معاينه ميكند و نمونهاي از ادرار وي را بمنظور بررسي وجود عفونت مجاري ادراري و يا ناهنجاري دستگاه ادراري از شما خواهد خواست.
ممكن است به شما پيشنهاد دهد كه از يك پوشش مخصوص در بستر كودك خود استفاده كنيد كه بمحض ادرار كردن كودك بر روي آن. بلافاصله به كودك هشدار دهد و كودك بر اثر هشدار از خواب بيدار شود و به توالت برود. اين سيستم در صورتي قابل استفاده است كه كودك شما بيشتر از شش سال داشته باشد و اعتراضي به آن نكند.
شما چه كمكي ميتوانيد بكنيد؟
براي از بين بردن اين دشواري بكوشيد و افراد خانواده را در تصميمات خويش نسبت به اين مسئله با خود همراه كنيد. كودك خود را سرزنش نكنيد و از كنار آن ساده بگذريد. مهم نيست چقدر اذيت ميشويد.
از ترس شب شاشي كودك، مقدار مايعات مصرفي كودك را محدود نكنيد. اين كار در شبادراري وي تأثيري ندارد.
چيزي را كه كودك شما نسبت به آن واكنش نشان ميدهد امتحان نكنيد. زيرا وضعيت رواني كودك را ناگوارتر ميكند.
هر روز به كودك خود در شبهايي كه خود را خيس نكرده است يك ستاره بدهيد تا آنرا در دفتر خود بچسباند و پيشرفت خود را ببيند.